De meeste jongeren die met de politie in aanraking komen, vallen niet in herhaling. Sommigen gaan echter door op het slechte pad en ontpoppen zich tot jeugdige veelplegers. Over hoe daarop te reageren bestaat veel onduidelijkheid. Er is nauwelijks zich op wat werkt. Het hier gepresenteerde onderzoek, uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Justitie, gaat in op de vraag wat de politie aan jeugdige veelplegers doet, wat daarvan helpt en wat de perspectieven zijn. Het onderzoek geeft een overzicht van effectieve aanpakken en vooral van de elementen die een bijdrage leveren aan die effectiviteit: de succesfactoren. Deze succesfactoren zijn geen bouwstenen waarmee snel even een goede aanpak gecreëerd kan worden. Veeleer zijn het toetsstenen aan de hand waarvan een aanpak kan worden beoordeeld, bediscussieerd en zonodig bijgesteld. Daarmee biedt deze uitgave waardevolle aanknopingspunten voor jeugdbeleid, in het bijzonder voor politie en justitie.