Jeugdcriminaliteit bestaat voor het overgrote deel uit kwajongensstreken, experimenteergedrag van adolescenten. Maar er bestaat ook een kleine categorie jeugdige delinquenten die niet een of tweemaal maar heel geregeld met politie en justitie in aanraking komen en waarmee niemand zich goed raad weet. Deze groep, eerder gelabeld als ‘harde kern’ en ‘draaideurcriminelen’, wordt tegenwoordig aangeduid als jeugdige veelplegers.

Wie zijn deze jeugdige veelplegers? Wat werkt bij hen? Wat doet jeugdige veelplegers stoppen? Dit boek biedt antwoord op deze vragen. Het doet verslag van een onderzoek naar deze lastige groep, waarvoor de dossiers met alle informatie over 81 jongeren op de lijst van de Utrechtse veelplegers zijn onderzocht. Er worden vier profielen onderscheiden en voor elke profiel wordt een geschikte, intensieve aanpak geschetst.