Burgers zijn in veel noodsituaties op zichzelf enop elkaar aangewezen. Het is belangrijk dat zijzelfredzaam zijn, want hulpdiensten zijn bijnanooit direct ter plaatse. En als ze er dan zijnis er een opstartperiode en blijkt de capaciteitvaak beperkt. Maar niet iedere burger is overal,altijd en in dezelfde mate zelfredzaam. Hoe komtdat, en kan het beter? Dit boek beantwoordtdeze vragen op basis van actuele theorieën enempirisch onderzoek. De wisselwerking tussenhet individu en diens sociale omgeving staatcentraal, beide perspectieven blijken relevant.Het overheidsbeleid om zelfredzaamheid bijnoodsituaties te stimuleren is vaak te eenzijdiggericht op het individu, waardoor kansen onbenutblijven. Dit boek pleit voor een nieuw perspectief,waarin zelfredzaamheid verschijnt als een vormvan improvisatie. Dit opent de deur voor nieuwe,energieke vormen van beleid.Eigen redder in de nood biedt actuele envernieuwende inzichten voor wetenschappers,beleidsmakers, professionals en iedereen diegeïnteresseerd is in veiligheid en burgerschapbij noodsituaties.