Harry van Rijn (1954) was vanaf zijn vroege tienerjaren zwaar verslaafd aan alcohol en medicijnen. Keer op keer verloor hij de strijd tegen de alcohol en hij zakte steeds verder weg in zijn verslaving. Uiteindelijk belandde hij als geestelijk en lichamelijk wrak in het ziekenhuis. Vervolgens is hij, onder dwang van familie, in een verslavingskliniek opgenomen, waar hij - tegen alle verwachtingen in - zijn verslaving de baas werd. Sindsdien heeft Harry geen druppel alcohol aangeraakt.De weg die Harry moest gaan was onnoemelijk lang, zwaar en vol diepe kuilen. Nu wil Harry de wereld laten weten dat het niet onmogelijk is om je leven weer op de rails te krijgen, ook al ben je nog zo verslaafd. Tegelijkertijd geldt het emotionele relaas van Harry als een waarschuwing aan de jeugd van tegenwoordig, die steeds vaker en eerder naar de fles grijpt. ‘Als er maar eentje door mijn boek van de drank afblijft, dan heb ik mijn doel bereikt,’ aldus de auteur.