Nederland loopt al jaren mee in de voorhoede van richtlijnontwikkeling. In de jaren negentig was er sprake van een snelle groei van richtlijnen en protocollen, met als gevolg dat er veel variatie tussen richtlijnen onderling over eenzelfde onderwerp aan te tonen was. Dit inzicht heeft ertoe geleid dat richtlijnmakers zich zijn gaan inspannen om samen te werken en uniformiteit na te streven in de wijze waarop richtlijnen totstandkomen en worden gepubliceerd. De methode van evidence–based richtlijnontwikkeling is hierbij de norm.

Dit boek Evidence–based richtlijnontwikkeling, een leidraad voor de praktijk speelt in op drie behoeften bij zorgverleners: de behoefte aan houvast in de directe patiëntenzorg, de behoefte aan eenduidigheid en de behoefte aan houvast in onderhandelingen. Het boek is opgebouwd uit vijf delen. Het eerste deel bevat een aantal algemene hoofdstukken, gevolgd door deel twee waarin de voorbereidingsfase van richtlijnontwikkeling wordt uitgediept. Deel drie behandelt het ontwikkelen van een richtlijn en deel vier schenkt aandacht aan de implementatie en toepassing van de richtlijn. In deel vijf komt de evaluatie van richtlijnen aan de orde.

Evidence–based richtlijnontwikkeling, een leidraad voor de praktijk is niet alleen bedoeld voor instanties en verenigingen die richtlijnen opstellen, maar ook voor degenen die praktisch of beleidsmatig werkzaam zijn in de gezondheidszorg en die aan richtlijnontwikkeling een belangrijke plaats toekennen in het kwaliteitsdenken