In dit boek werkt Harry Coenen exemplarisch handelingsonderzoek uit als een sociaal-wetenschappelijk paradigma: een geheel van maatschappij- en wetenschapstheoretische vooronder-stellingen, argumenten en concepten, en een daarop gebaseerd onderzoeksmodel. Als paradigma wijkt exemplarisch handelingsonderzoek fundamenteel af van het traditionele paradigma, met in de kern daarvan het empirisch-analytisch onderzoeksmodel en biedt daarvoor dus een alternatief. Belangrijke elementen van exemplarisch handelingsonderzoek zijn:*emancipatie als doelstelling van sociaal-wetenschappelijk onderzoek;*een onderzoeksproces, waarin kennisontwikkeling, leren en handelen onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn;*doelgerichte verandering van de maatschappelijke werkelijkheid wordt mede als onderzoeksin-strument ingezet;*gelijkwaardigheid van wetenschappelijke kennis en commonsense kennis;*een samenwerkingsrelatie tussen onderzoekers en onderzochten, gebaseerd op expliciet en-gagement, gelijkwaardigheid en vertrouwen.Harry Coenen maakt duidelijk, dat deze elementen niet staan voor subjectieve intenties van goedbe-doelende handelingsonderzoekers. Zij zijn, daarentegen, inherent aan en afgestemd op het eigen object van de sociale wetenschap en op sociale wetenschap als een bijzondere, maatschappelijke praktijk. Zij dragen bij aan de kwaliteit van de ontwikkelde wetenschappelijke kennis.Wie naar de huidige ontwikkelingen in wetenschapspolitiek en -beleid kijkt, ziet met name in de on-derzoekspraktijk een traditioneel paradigma, dat dominanter is dan ooit. Onder deze oppervlakte is echter aanzienlijk meer aan de hand. Op wetenschapstheoretisch en methodologisch niveau worden steeds meer en steeds fundamentelere vraagtekens gezet bij dit paradigma. Het streven is gericht op meer reflexieve wetenschapsopvattingen, die zich niet spiegelen aan de natuurwetenschappen, maar recht proberen te doen aan het eigen object van de sociale wetenschap: een sociale werkelijkheid die alleen bestaat in en door het betekenisvol, contextueel handelen van de mensen die er gestalte aan geven. In deze situatie levert het boek, net als bij de eerste verschijning ervan in 1987, een belangrijke bij-drage aan het streven naar een meer reflexieve wetenschapspraktijk, als onderdeel van een pluri-forme sociale wetenschap.