Op grond van haar octrooi kreeg de Verenigde Oost-Indische Compagnie in 1602 niet alleen een handelsmonopolie, maar ook soevereine rechten, die zij - in naam van de Staten-Generaal van de Republiek - in Oost-Indië mocht uitoefenen. De rol van overheid in de gebieden waarin zij zich vestigde, bracht voor een handelscompagnie ongebruikelijke taken en bijzondere verplichtingen mee. Zo moest zij optreden als wetgever en als wetshandhaver. In dit boek beschrijft Carla van Wamelen het optreden van de VOC in huwelijks- en gezinszaken, dat wil zeggen de interventies die het family life (familie- en gezinsleven) van haar onderdanen raakten. De VOC was daarbij gebonden aan het Rooms-Hollands recht. Maar soms dwongen de 'specifieke Indische omstandigheden' haar hiervan af te wijken, zoals in haar huwelijksrecht, haar gedoogbeleid ten aanzien van het concubinaat, de erkenning van daaruit geboren kinderen, de Indische adoptie en haar jeugdzorg.