In 2005 verscheen het Evaluatierapport van de Commissie-Posthumus naar aanleiding van de Schiedammer Parkmoord.Uit dit rapport werd duidelijk dat tunnelvisie in het opsporingsonderzoekéén van de belangrijkste oorzaken is geweest van derechterlijke dwaling in de Schiedammer Parkmoord. Sindsdienhebben politie en het Openbaar Ministerie vele maatregelengenomen die in brede zin moeten bijdragen aan het vergroten vande kwaliteit en professionaliteit binnen de opsporing en vervolging.Het gaat om maatregelen uit het Programma Versterking Opsporingen Vervolging en uit het Programma Permanent Professioneel.Een beperkter aantal maatregelen uit beide beleidsprogramma'skunnen ook meer specifiek in verband gebracht worden met hettegengaan van tunnelvisie in de opsporing. Dit onderzoek laat zienwelke gevolgen deze maatregelen hebben voor de praktijk van deopsporing binnen zogenoemde Teams Grootschalige Opsporingen in welke mate zij voorwaarden scheppen om tunnelvisie tevoorkomen. Daartoe is aan de hand van onder meer interviews enobservatieonderzoek gekeken hoe de maatregelen doorwerken in1) de wijze waarop wordt omgegaan met het verzamelen, analyserenen vastleggen van opsporingsinformatie, 2) hoe de sturing enbesluitvorming binnen een opsporingsonderzoek plaatsvindten 3) de wijze waarop over de genomen besluiten tegenspraaken reflectie plaatsvindt. Verder wordt vanuit het perspectief vanrechercheurs en officieren van justitie ingegaan op de meerwaardeen neveneffecten van beide verbeterprogramma's. Daarmeegeeft dit boek nieuwe inzichten in zowel de verworvenheden vande programma's als ook de uitdagingen waarvoor politie en hetOpenbaar Ministerie staan.