UIT HET VOORWOORD:Het doet me denken aan… Ik betrapte mijzelf er iedere keer op dat mijnopinie of argumentatie automatisch hiermee begon wanneer ik op desnippers van prof. dr. Oei wilde reageren. Dat is niet zo vreemd voor eenintervisie geleid door een psychoanalyticus, zou je kunnen zeggen, die deassociatietechniek op deze interessante wijze weet in te zetten, al was hetdan met een ander, interpersoonlijk, doel.En dat doet me denken (sic!) aan hoe verwant psychologie aan literatuuren literatuurtheorie dan wel filosofie is.REACTIE VAN EEN COLLEGA:‘Als vader van twee zonen en een schoondochter met een ASS herken iknatuurlijk dat letterlijk nemen van geschreven en gesproken woordenen het niet aanvoelen resp. kunnen relativeren van een eufemisme of“dubbele bodems”.’