Deze fragmenten van rouw en troost zijn weerspiegelingen van een scala aan emoties en gedachten gedurende de twee jaar na het heengaan van de moeder van Kathy Anita de Vries in 2005, haar vader in 2008 en haar man Marco in 2009.
Het is dus niet een boek dat een rouwproces beschrijft, maar veel meer korte momenten, waarin degene die dit boekje leest bevestiging, herkenning, troost of misschien zelfs wel verbinding kan vinden.
De schrijfster is er diep van overtuigd dat ieder mens in zijn lijden een tegenwicht behoeft, een krachtbron, die er ten diepste is, een innerlijk krachtveld, waar verbinding de plaats inneemt van afgescheiden zijn.
Zij hoopt dat dit boekje een handreiking mag zijn door middel van fragmenten en citaten van Rumi, Sogyal Rinpoche, Hazrat Inayat Khan en anderen. De fragmenten zijn zo gerangschikt dat de beschouwing zoveel mogelijk volgt op de emotie, daarmee een evenwicht scheppend in het lezen. Het boekje valt uiteen in twee delen: deel één behelst het eerste jaar van rouw, terwijl het tweede deel de jaren daarna omvat, waarin het licht van troost steeds verder doorbreekt