Iets vreselijks heeft me iets prachtigs gegeven. De dood van mijn vader, mijn zielsverwant, heeft me zinnen gegeven en die zinnen bleken gedichten.Van de een op andere dag lag Rob met laag bewustzijn op de Intensive Care. Of hij bang was kon hij niet zeggen, wat hij wel en niet meer wilde ook niet.Zijn basale recht op zelfbeschikking was hem afgenomen en dat deed mij als zijn vlees en bloed onnoemelijk veel pijn.Zoveel pijn als het deed, zoveel kwam er ook naar me toe. Ik dichtte mezelf door het eerste jaar heen om gaandeweg te ontdekken dat de hemel en aarde helemaal niet zo ver uit elkaar liggen, maar op magische wijze door elkaar heen lopen.