Ieder jaar vragen vele duizenden mensen asiel aan in het rijke westen. Dit boek gaat na welke mechanismen een rol spelen bij de voorstelling die de massamedia brengen van asielzoekers, vluchtelingen en illegale immigranten als onschuldige slachtoffers dan wel als indringers die een bedreiging vormen voor ‘onze’ westerse cultuur.De analyse spitst zich in eerste plaats toe op de Belgische media en vooral op de Vlaamse en Franstalige dagbladen. Het concept ‘framing’ vormt daarbij de rode draad. Hoewel de benadering bijzonder populair is binnen de communicatiewetenschap, ontbreekt het aan een algemeen aanvaarde definitie, een eenduidige conceptualisering en methodologie. Vandaar dat dit boek op een bevattelijke manier een invulling aan het concept geeft en een uitgebreide set analysemethoden aanbiedt. In het empirische luik waarin dit instrumentarium wordt toegepast, komen casestudies aan bod over de inplanting van een opvangcentrum voor asielzoekers, de mediaberichtgeving aangaande de asielproblematiek en de eigenzinnige manier waarop het publiek met deze verslaggeving omgaat.Uit dit boek zal onder meer blijken hoe het voormalige Vlaams Blok in deze case als een belangrijke ‘framesponsor’ optrad, hoe de media bijdroegen aan de idee dat politici te wantrouwen zijn, hoe de betekenis van persfoto’s doorheen de tijd kan wijzigen en hoe in de kerstperiode alle asielzoekers plots slachtoffers worden.