Op 22 april 1915 openden de Duitse Keizerlijke troepen 5730 gasflessen gevuld met chloor langs de frontlijn bij Langemark. De geelgroene nevel bereikte even later de geallieerde lijnen en trof duizenden soldaten. De eerste vorm van moderne chemische oorlogvoering was een feit.
In april 2014 - net geen honderd jaar later - werd datzelfde chloorgas als wapen ingezet in de burgeroorlog in Syrië. Het lijkt wel alsof er in die tijd niets veranderd is. En toch, de voorbije decennia werd het chemische wapen en de bescherming tegen zijn effecten geperfectioneerd, maar is ook de weerstand op de chemische oorlogvoering steeds groter geworden.

'GAS! 100 jaar chemische oorlogvoering' beschrijft de competitie tussen de moderne wapentechnologie en de maatschappelijke reacties tegen het gebruik ervan. Het toont hoe het internationaal recht de snelle vooruitgang in de wetenschap en technologie amper kan bijhouden en onderzoekt waarom en hoe er 100 jaar na Langemark nog steeds chemische wapens op het slagveld voorkomen.

Auteur Jean Pascal Zanders is gespecialiseerd in chemische en biologische oorlogvoering. Hij was onder meer projectleider chemische en biologische wapens bij het Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI) en hoofdonderzoeker aan het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie. In 2013 startte hij zijn eigen onderzoeksinitiatief en consultancy The Trench op.