In diverse strafzaken vindt gedragsdeskundig onderzoek plaats. Niet zelden gaat het hierbij om ernstige delicten, die op zich al de nodige aandacht krijgen in de media. De uitwerking van een gedragsdeskundige rapportage zal veelal niet gering zijn - op het oordeel van de rechter en, in het verlengde daarvan, op de verdachte en soms zelfs in ruimere kring. Maar wat is er eigenlijk bekend over het gedragsdeskundig onderzoek in strafzaken? Wat zijn de bevoegdheden en verplichtingen van de verdediging en andere procesdeelnemers bij de inschakeling van gedragsdeskundigen? Wat mogen en moeten psychiaters, psychologen en anderen doen bij dergelijk onderzoek? Wat zijn de bevoegdheden en verplichtingen ten aanzien van de verslaglegging? Waar moet de verslaglegging aan voldoen? Wat mogen en moeten procesdeelnemers doen als het gaat om het gebruik van de rapportage? In hoeverre gebruiken procesdeelnemers hun bevoegdheden? Voldoen zij aan hun verplichtingen? Gaan zij hun bevoegdheden wel eens te buiten?

'Gedragsdeskundigen in strafzaken' omvat een vijfdelige studie waarin bij dergelijke vragen wordt stilgestaan (deel I t/m V). Na een inleidende beschouwing volgen in deel II een schets van het algemeen juridisch kader en juridische beschouwingen over de inschakeling, het onderzoek, de verslaglegging en het gebruik van de rapportage; het derde deel gaat in op de dagelijkse praktijk. Deel IV is gewijd aan de confrontatie van de onderhavige regelgeving en praktijk. Vooral op basis van de desbetreffende bevindingen worden in het laatste deel van deze studie voorstellen gedaan tot verandering.