Het thema van dit zevende 'Cahier over de geschiedenis van de christelijk-sociale beweging' zal menigeen bekend in de oren klinken. Bij de stroom aan publicaties over verzuiling die is verschenen wordt vaak voetstoots aangenomen dat de verzuilde middenveldorganisaties na de ‘culturele revolutie’ van de jaren zestig van de vorige eeuw zonder veel kapsones verdwenen. Sommige verdampten eenvoudig, andere kozen ervoor semi-overheidsinstellingen te worden.

Dit 'Cahier' zet vragen bij dit gemakzuchtige paradigma. Wanneer een aantal belangrijke middenveld- en belangenorganisaties zoals het CNV, het NCW en de land- en tuinbouworganisaties in de perioden van verzuiling en meer nog van ontzuiling op de voet wordt gevolgd, blijken zaken anders te liggen. Men paste zich wel degelijk aan aan de nieuwe tijd. Niet door de identiteit af te leggen of onder de paraplu van de overheid te kruipen. Zij zochten nieuwe vormen van inspiratie en een plaats op het maatschappelijk speelveld die past bij een moderne, geseculariseerde en geïndividualiseerde samenleving.

Dit 'Cahier' sluit af met een balans en perspectief. De conclusie is duidelijk: vormen veranderen, kleuren verschieten en theorieën verouderen, maar er is altijd plaats en behoefte aan geïnspireerde en bewogen organisaties.