De docent die in zijn lessen in staat is de door het voorgeslacht verworven en opgebouwde wijsheid en kennis over te dragen op de leerlingen. Met een goed opgebouwd en gestructureerd verhaal. Dat is volgens de auteur van Geloof in onderwijs echt onderwijzen. In zijn boek stelt hij tal van moderne ontwikkelingen in het licht van het verleden en beschrijft ze aan de hand van de drieslag tijdloos, tijdbetrokken en tijdkritisch onderwijs. Daarbij schuwt hij ferme uitspraken niet.Ook stelt de auteur indringende vragen richting ouders. Is het op de eigen identiteit gebaseerde onderwijs ons iets waard? Beschouwen we onze eigen school als een genadegift, als een monument van het geloof? Of is de afkalving al bij ons begonnen?