De Arbeidersgemeenschap der Woodbrookers, in 1919 opgericht als onderdeel van de Vereniging Woodbrookers Holland, streefde naar verbinding tussen christendom en socialisme. Het initiatief groeide uit tot een omvangrijke beweging met eigen vormingscentra in Bentveld en Kortehemmen. Voorman Willem Banning had vanaf begin jaren dertig aanzienlijke invloed op de koers van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij, stond aan de wieg van de Partij van de Arbeid en speelde lange tijd een prominente rol in het debat over de verhouding tussen religie en politiek. In dit boek verhaalt Maarten van den Bos de intellectuele geschiedenis van de Arbeidersgemeenschap, inmiddels omgedoopt tot Banning Vereniging. Hij plaatst deze in de context van de twintigste eeuw, maar legt tevens een link naar het heden. De vraag hoe actueel het denken van Banning en medestanders is, leidt tot een interessant perspectief op de toekomst van de Nederlandse sociaaldemocratie.