In dit proefschrift staan gezichtspuntencatalogi centraal. De Hoge Raad heeft sinds de jaren zestig van de vorige eeuw veelvuldig van deze catalogi gebruikgemaakt, ook in zijn arbeidsrechtelijke rechtspraak. Uitgebreid onderzoek naar het hanteren van gezichtspuntencatalogi is echter nog niet verricht.

In deze studie is onderzoek gedaan naar de functies die aan gezichtspuntencatalogi worden toegedicht. Het gaat hierbij om het scheppen van duidelijkheid ten aanzien van de vraag welke factoren relevant zijn, het vergroten van de voorspelbaarheid van de uitkomst van rechterlijke procedures, het helpen invulling te geven aan open normen en het mogelijk maken van het toetsen van gemengde beslissingen in cassatie. In deze studie is ten aanzien van deze functies beoordeeld of deze in de rechtspraktijk ook worden waargemaakt en zo nee, welke verbeteringen mogelijk zijn.

De civielrechtelijke gezichtspuntenrechtspraak van de Hoge Raad staat hierbij centraal, waarbij speciale aandacht uitgaat naar het arbeidsrecht, waarin niet alleen veel, maar ook diverse catalogi met gezichtspunten voorkomen. Naast het materiële recht, zal ook het formele recht onderwerp van onderzoek zijn. Hoe gezichtspuntencatalogi in de rechtspraktijk uitwerken, wordt immers mede bepaald door de regels van het procesrecht.

Om te beoordelen hoe in de lagere rechtspraak invulling aan gezichtspuntencatalogi wordt gegeven, is een tweetal catalogi grondig geanalyseerd. Dat betreft in de eerste plaats de catalogus uit het arrest Van Hese/De Schelde, dat gaat over de vraag of een beroep op verjaring van een zogenoemde asbestclaim naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. De tweede catalogus is afkomstig uit het arrest Schrijver/Van Essen, waarin de vraag aan de orde komt of sprake was van een dringende reden voor ontslag op staande voet. Deze analyse leidt tot interessante inzichten met betrekking tot de functies van gezichtspuntencatalogi.