In Gezocht - mijn kinderen vertelt Marian van Zon openhartig over de bittere strijd om haar kinderen na hun ontvoering terug te krijgen.
Na haar scheiding ontmoet Marian een Irakese asielzoeker, S.
Ze gaan samenwonen en krijgen een dochter, Sennah, en een zoon, Amar. Helaas houdt de relatie geen stand en Marian neemt het besluit om samen met de kinderen haar vriend te verlaten. Na de kerstvakantie brengt S. de kinderen niet terug en blijken hij en de kinderen zelfs spoorloos te zijn verdwenen.
Politie en justitie staan (inter)nationaal machteloos: beide ouders beschikken namelijk over de ouderlijke macht. Marians enige mogelijkheid om iets te achterhalen is via zijn broer, die in Zweden woont. Langzaam wordt duidelijk dat S. waarschijnlijk teruggegaan is naar zijn vaderland en getrouwd is met een
andere vrouw. Als de oorlog in Irak uitbreekt, is communicatie met dit land helemaal onmogelijk. Ook na de arrestatie van Saddam blijkt het moeilijk om contacten te leggen. Het is voor buitenlanders te gevaarlijk om rond te reizen, en zelfs hulporganisaties trekken zich terug. Tijdens de zoektocht naar
haar kinderen beseft Marian dat ze ook verder moet met haar eigen leven. Om hiervoor de kracht en moed te krijgen, begint ze een innerlijke zoektocht. Zo wordt de zoektocht naar haar kinderen ook een zoektocht naar zichzelf.