Wat als je een filosoof op het preekgestoelte zet? Dan hoor je een heel andere uitleg van cruciale Bijbelteksten. Het verschil zit vooral in de manier waarop menselijke emoties worden geduid. Een traditionele opvatting is dat mensen transcendente wezens zijn die via de Bijbel dichter bij God kunnen komen. De nadruk in de exegese ligt daarmee op het spirituele, transcendente en magische moment. Filosoof Suzan ten Heuw staat een meer aardse lezing van de Bijbel voor. Bijbelteksten zijn volgens haar niet primair geschreven om het goddelijke op te wekken. Ze zijn juist bedoeld om ons meer mens te maken. Daarbij heerste in het Midden-Oosten van voorheen een heel ander mensbeeld dan dat wij nu hebben. In vijftig filosofische bezinningen komt Ten Heuw tot een redelijke, logische en gewetensvolle uitleg van het Bijbelse mensbeeld. Steeds laat zij zien dat metaforen en beschrijvingen waarmee de menselijke emoties worden beschreven in de historische context van de Bijbel iets heel anders betekenen dan dat wij verwachten. Om het verschil duidelijk te maken, vergelijkt zij de Bijbelse mens met mensbeelden in allerlei hedendaagse cultuuruitingen zoals films. Zo zetten haar filosofische bezinningen ons aan tot denken.