Wat zou er gebeuren als je even stilstaat bij wat je in storend gedrag tegenkomt? Wat, als je die situatie niet als storend, maar als onbegrepen opvat? Je kunt je niet voorstellen wat de ander met zijn handelen hoopt te bereiken. In welke, onbekende wereld bevindt hij zich? Als je er zo tegenaan kijkt, zie je de kloof tussen de ander en jezelf onder ogen. Dit roept de vraag op hoe je die kloof kunt overbruggen. Er zijn momenten waarop je je in een onbegrepen situatie niet laat tegenhouden door irritatie, angst of twijfel, maar 'out of the box' handelt. Dan blijk je te kunnen aansluiten bij de ander met een spontane, intuïtieve handeling, die we ook wel een 'gelukte onverwachte handeling' (g.o.h.) noemen.

In concrete praktijksituaties, die verschenen tijdens het coachen van begeleiders van autisten, hebben we onderzocht welke succesfactoren bij die gelukte onverwachte handelingen een rol spelen. Via inlevend waarnemen, ontwerpend verkennen of reflecterend benoemen kan men zich de bij deze succesfactoren behorende vaardigheden eigen maken. Deze drie technieken hebben we uitgewerkt in werkbladen.

Het bleek van belang dat de begeleider de verworven inzichten ook met zijn collega's kan delen. We hebben de werkwijze van de teamvergadering aangepast en eveneens in werkbladen uitgewerkt. We laten zien hoe de teambespreking een plek, een werkplaats kan worden om samen op avontuur te gaan rond het onbegrepene. Hiermee creëer je een lerende organisatie.

Op leidinggevend niveau verkennen we hoe ook een directeur of manager zijn verbindende, wekkende en sturende vaardigheden kan vergroten en verdiepen door het onbegrepene op te zoeken.