Dit boekje bevat een verzameling spirituele geschriften van de Libanese filosoof, ziener en mysticus Kahlil Gibran (1883-1931). Na een voorwoord van Désanne van Brederode (filosofe en schrijfster) volgt een korte inleiding, waarna een dertigtal verhalen zijn opgenomen. Deze zijn subliem poëtisch en afwisselend geschreven. Ze zijn uit het oosterse dagelijkse leven van lang geleden gegrepen en laten Gibrans hunkering naar een perfecte wereld vol liefde zien. 'Liefde voegt het heden samen met het verleden en de toekomst'. Alles is gericht op verandering en groei. Veelal komt naar voren hoe de rijken de armen uitbuiten en tiranniseren. Steeds is er weer die tegenstelling, die typerend is in zijn geschriften. Gibran neigt zowel naar afbraak als naar opbouw en roept ons op om de realiteit van zwakte en verdriet onder ogen te zien. In zijn teksten gebruikt hij veel beeldspraak, die een enkele keer zwaar voelt en daardoor iets afstandelijker is. Dit boekje is voor een breed, bewust publiek een bron van inspiratie en is zeker van blijvende waarden.