Wél psalmen in de eredienst, geen gezangen. Dat is sinds de zestiendeeeuw in de calvinistische traditie in Nederland de gangbare visie op hetkerklied. Psalmen komen uit de Bijbel en hebben daarom goddelijk gezag.Gezangen daarentegen zijn meestal vrije liederen en kunnen dus ketterijenbevatten.Toch kennen ook de Nederlandse calvinisten een gezangentraditie. Sindsde Staatsberijming van 1773 hebben zij in hun psalmboek een collectievan twaalf ‘Eenige Gezangen’. Die collectie gaat terug op de reeks lofzangendie sinds 1566 in het psalmboek van Petrus Dathenus staat.In deze studie wordt beschreven hoe deze collectie ‘Eenige Gezangen'in een periode van ruim tweehonderd jaar ontstaat. Daarnaast staat devraag centraal waarom déze gezangen voor orthodoxe gereformeerdenwel acceptabel zijn, terwijl alle overige gezangen worden afgewezen.Gaat het hier misschien om ‘heiligegezangen’?