Henry Moore [1898-1986] werd wereldberoemd met zijn geabstraheerde sculpturen van liggende vrouwen en familiegroepen. Minder bekend is dat Moore nauw samenwerkte met belangrijke architecten zoals Marcel Breuer, I.M. Pei en de Nederlandse J.W.C. Boks. Voor Moore's hele oeuvre geldt de natuur als belangrijkste inspiratiebron. In zijn samenwerking met architecten stond de relatie sculptuur en architectuur centraal.
Dit uitvoerig ge ustreerde boek, dat in samenwerking met Kunsthal Rotterdam en The Henry Moore Foundation tot stand kwam, gaat ruimschoots in op bekende en minder bekende aspecten van Moore's werk. Het laat zien hoe hij omging met natuur, sculptuur en architectuur.