De hoofdpersoon van deze roman, Maarten Klein, is een klassiek personage geworden in de Nederlandse literatuur: als gepensioneerd secretaris van een maritieme organisatie, verhuisd naar Noord-Amerika, lijkt hij van een rustige oude dag te gaan genieten, tot er storingen in zijn brein optreden. Bij volle bewustzijn raakt Maarten afwezig, heeft het gevoel te verdwalen, kan heden en verleden niet meer onderscheiden, verliest zijn greep op de taal, wil plotseling weer naar zijn werk en ziet zijn vrouw voor zijn moeder aan. Maarten leidt kortom aan hersenschimmen.De hoofdpersoon van deze roman, Maarten Klein, is een klassiek personage geworden in de Nederlandse literatuur: als gepensioneerd secretaris van een maritieme organisatie, verhuisd naar Noord-Amerika, lijkt hij van een rustige oude dag te gaan genieten, tot er storingen in zijn brein optreden. Bij volle bewustzijn raakt Maarten afwezig, heeft het gevoel te verdwalen, kan heden en verleden niet meer onderscheiden, verliest zijn greep op de taal, wil plotseling weer naar zijn werk en ziet zijn vrouw voor zijn moeder aan. Maarten leidt kortom aan hersenschimmen. Inhoud1 Misschien komt het door de sneeuw2 Ik glimlach tegen Vera s spottende groene ogen3 Van de zomer lagen er hier verderop in het bos4 Ik zie het hier in Gloucester misgaan met de visserij5 Vera heeft een grijsblauwe grof gebreide trui aan6 Ze was verbaasd toen ik opeens met het dienblad voor haar stond7 Zo nu en dan komen er langzaamrijdende personenauto s en pick-up cars langs8 Geoffrey bestelt een Budweiser`Het is de winter, zeg ik tegen Vera2 Vera staat in de keuken met een schort voor3 Op de plank in het washok vind ik meteen wat ik zoek4 Plotseling ben ik misselijk5 Een mens kan een tijd lang kijken zonder te zien6 Allemaal waren we op de begrafenis1 Ik blijf voor het opengeslagen album zitten2 De man op de bank met zijn marineblauwe broek en wespgele sweater3 Vaak zwaai ik vanaf de brug naar de tuinder die op de achterplecht zit4 Terwijl zij zich in de slaapkamer uitkleedt5 Ik trek de la uit het bureau en keer hem om6 Het is altijd vervelend wanneer iemand je geen antwoord geeft7 Robert staat op en rekt zich met gestrekte voorpoten1 Mensen die voor elkaar bestemd zijn, niet, hand in hand2 Soms kan ik net niet bij een bepaald woord komen3 Ik hoor vrouwenstemmen uit de keuken komen4 Ze heeft de capuchon van haar jack opgezet5 Ik kijk naar een spelletje met veel lachende mensen in een zaal6 `Ik heb boven een kamer voor je in orde gemaakt, zegt ze7 Ik ga voor de piano zitten, houd mijn handen boven de toetsen en zoek1 Wil meer eten. Mag niet van hen2 Opnieuw kijk ik naar de foto van de vrouw met de kinderwagen3 Robert komt naast me staan4 Als we met de jeep voor mijn huis stoppen komt Vera de veranda op lopen5 Een boek met een gewatteerd omslag1 Het zit nu ook in de woorden zelf. Lichte zinnen komen het eerst2 Word opgetild, geschoven in een bed met riemen, vastgesjord, opgetild3 Veel zingen en neuriën uit alle hoeken en gaten4 Geen zin in welk ding dan ook, geen zin5 Een vrouw die aan een tafeltje met een begonia erop koffie zit te malen