J. Bernlef

In Buiten is het maandag draait het om het verval van die geest en de pogingen van Stijn Bekkering om die tot stilstand te brengen. Bekkering is uitdrager van beroep, en hij geeft de dingen een verleden door ze een verhaal toe te dichten, zo krijgen ze een betekenis in plaats van dat ze vergeten worden - ongeveer zoals Draaisma beschrijft dat je zaken kunt vergeten zodra je ze gefotografeerd hebt. Er zit bijna een eeuw tussen de twee romans over ouderdom en verval, en het verschil zegt veel over de veranderende manier waarop tegen de menselijke geest wordt aangekeken..... Bernlef is juist schaars - hoewel in de voorgelezen versie het notitie-achtige minder duidelijk naar voren komt, maar Bernlefs nochanlante manier van voordragen doet toch goed recht aan Stijns terloopsheid - zijn plot wordt indirect verteld, grotendeels juist via die suggestie. De onmogelijkheid van vergeten en de angst voor het vergeten: er zit krap een eeuw tussen, maar het noodlot is gebleven, ongeacht of dat nu van buitenaf komt of van binnenuit- zaken die niet voorbij gaan.