De afgelopen decennia is de aandacht voor witwassen in Europa fors toegenomen. In de strijd tegen het fenomeen heeft de Europese wetgever tussen 1991 en 2019 maar liefst zeven rechtsinstrumenten geïntroduceerd. In deze monografie staat Richtlijn (EU) 2018/1673 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 inzake de strafrechtelijke bestrijding van het witwassen van geld centraal. Allereerst wordt de vraag beantwoord op welke wijze deze richtlijn is ingebed in het reeds bestaande Europese rechtskader inzake (de bestrijding van) witwassen. Hoe verhoudt de richtlijn strafrechtelijke bestrijding witwassen zich tot de vierde en vijfde anti-witwasrichtlijn? Vervolgens wordt de betekenis en werking van de verbodsbepaling van de richtlijn vastgesteld. Daartoe bevat de monografie een diepgaande en gedetailleerde beschrijving en analyse van de verschillende onderdelen van de verbodsbepaling. Ook de Nederlandse bepalingen inzake opzetwitwassen (artikel 420 bis en artikel 420bis.1 Sr) komen uitvoerig aan bod. Per bestanddeel wordt nagegaan of de Nederlandse interpretatie EU-conform is en, zo nee, of dit consequenties heeft. Al met al is de inhoud van deze monografie relevant voor zowel rechtswetenschap als rechtspraktijk.