Ze weet het zeker op het moment dat ze in de keuken staat, met haar handen een krabbenpoot breekt en op hetzelfde moment haar man in de kamer een fles champagne hoort ontkurken: ze moet hem gewoon vermoorden.

Zelf durft ze dat niet, maar ze weet telkens weer een nieuwe jonge minnaar te bewegen de nodige voorbereidingen voor de moord te treffen, vooral als ze duidelijk heeft gemaakt hoeveel zij, en dus indirect haar minnaar, zal erven van haar man, die aan het hoofd van een zakenimperium staat. Maar naarmate de dag van de moord nadert, begint ze gedrag te vertonen dat haarzelf verbijstert: steeds hartstochtelijker vrijt ze met de echtgenoot die ze ten koste van alles dood wil. En de ene moordpoging na de andere mislukt, terwijl zij steeds meer kleerscheuren oploopt. Haar man neemt de benen naar het buitenland: zijn gigantische bedrijf blijkt op drijfzand gebouwd. Weemoedig blijft Jacqueline achter, geblutst en gehavend, alleen met haar herinneringen.

Jaren later ontmoet ze haar echtgenoot opnieuw...