Luckas Vander Taelen heeft zijn vader nooit gekend. Die stierf op 37-jarige leeftijd, vier maanden voor Luckas’ geboorte in januari 1958. Ook zijn graf heeft hij nooit kunnen bezoeken. Zijn moeder wou die stenen getuigenis van haar verdriet nooit zien. Na tien jaar werd het geruimd.Het kostuum van mijn vader is het relaas van een zoektocht met omwegen naar het onbestaande graf van een man die werd begraven in zijn keurigste krijtstreeppak met rode das. Zo komt Vander Taelen uit bij begrafenisrituelenen de taboes rond de dood in het Vlaanderen van de jaren vijftig en de spanningen met zijn diepgelovige familie.Jarenlang was het verdriet van Luckas Vander Taelen als bevroren. In dit boek vertelt hij voor het eerst openhartig hoe de dood van zijn vader hem voor altijd heeft getekend en hoe hij loutering vond op het Aalsters kerkhof.