1.Stilte voor de storm 2.Alles verandert3.Ontspoorde lagere schooltijd4.Ontspoorde puberteit5.Ontspoorde adolescentie6.Ontspoorde volwassenheid7.Einde aan een ontspoord leven8.Terug op de rails9.Rumspringa10.Het is zij of ik11.Twee stappen voorwaarts, een stap terug12.Een leven zoals ik dat wil 13.Crisis en verwerking14.Hoe saaier, hoe fraaierSlachtoffer van een narcistische moeder beschrijft het ontwikkelen van zijn trauma's, overlevingsmechanismen, ziekteverschijnselen, suïcidepogingen, opname in een inrichting en moeizame verwerking.Leven met een narcist is verschrikkelijk. Dat is het geval als de narcist jouw partner is, maar het is nog veel erger als een van je ouders een narcist is. Over het leven met een narcistische partner is al veel geschreven, maar niet over de verwoestende effecten van een narcistische ouder op de emotionele ontwikkeling van een kind. Zeker niet door een slachtoffer zelf. Mensen met ernstige emotionele ontwikkelingsstoornissen praten namelijk niet makkelijk over hun problemen. Dit komt vaak omdat zij bang zijn om gestigmatiseerd te worden. Maar zelfs als zij zich willen uiten, zijn zij vaak niet in staat om hun problematiek goed onder woorden te brengen. Hun leven voltrekt zich ook voor hunzelf vaak als een mysterie. Hierdoor blijft hun isolement bestaan. Dit boek probeert de slachtoffers van emotionele mishandeling een stem te geven. Dat doet de schrijver door een vlijmscherpe analyse te geven van de ziekmakende factoren in zijn leven, de overlevingsmechanismes die hij ontwikkelde, de verschijnselen van PTSS die zijn leven tot een hel maakten, zijn suïcidale periode, zijn ervaringen in een psychiatrisch ziekenhuis, de moeilijkheden die hij ondervond bij het opbouwen van een volwassen leven en de wanhoop, het verdriet en de oneindige leegte die hij alsnog moest trotseren tijdens de bevrijdende herbelevingen.In het autobiografische ‘Het ongewone leven van een gewone jongen – Mikpunt van een narcistische moeder’ neemt de auteur, Lex van der Wielen, de lezer mee terug naar de ziekmakende omgeving waarin hij emotioneel is mishandeld door zijn narcistische moeder. Op een even toegankelijke als meeslepende wijze legt hij uit wat voor desastreuze gevolgen zijn opvoeding heeft gehad op zijn leven met als dieptepunt een aantal pogingen tot suïcide. Tijdens een langdurig verblijf in een psychiatrische inrichting begint hij een stukje zelfrespect te ontwikkelen. Na zijn opname bouwt hij op eigen kracht een nieuw leven op, maar daarbij blijkt dat hij nog rigoureus moet afrekenen met alle negativiteit waarmee zijn moeder hem heeft gehersenspoeld. Als hij dat eenmaal heeft gedaan, kan hij zijn trauma’s verwerken. Het helingsproces duurt uiteindelijk dertig jaar, net zolang als de periode waarin hij door de emotionele verkrachting door zijn moeder niet zichzelf heeft kunnen zijn.