Waarom beperkt de man uit het kille noorden zichzelf blijkbaar tot één vrouw en de Curaçaose man, die toch dezelfde juridische regels kent als in Nederland, van één erkend huwelijk, blijkbaar niet. De algemene beeldvorming van de sociale werkelijkheid van de Curaçaoënaar is dat hij regelmatig naast zijn vrouw of vriendin een tweede of derde vrouw heeft.

Voor de tropische man is er een verschil tussen maatschappelijk-juridische grondslag (de regel/"de rule") en de werkelijkheid/"reality"; trouwens volgens een goed antroplogisch principe is er een mythe nodig om dat bij elkaar te houden. Wat is die mythe voor mannen en vrouwen op Curaçao? Het koloniale verleden? De man is nu eenmaal een jager? De man is nu eenmaal zo? De vrouw is blij met zo'n man want hij is een echte man? Het resultaat was fascinerend. Er is een gemeenschap ontstaan waarin trouw een breed begrip is en wat meer de betekenis heeft van goed voor je vrouw zorgen dan dat je als man het bij één vrouw houdt. De situatie wordt door de gemeenschap geaccepteerd en het is een nieuwe norm geworden. ‘De man is nu eenmaal zo’ is verworden tot een heersende mythe in de Curaçaose cultuur.

De auteurs zullen ingaan op hoe dit zo is gekomen en wat het aandeel is van zowel de man als de vrouw. Een ingewikkeld proces waarbij de vorming van de Curaçaose man en vrouw en de beelden die over de tijd over hen zijn ontstaan het tweede bed beslapen houden.