In Het verboden rijk (1932) raken twee verhalen bijna onontwarbaar met elkaar vermengd. De lezer bevindt zich afwisselend in de zestiende en in de twintigste eeuw. In het ene verhaal is de hoofdpersoon de romantische Camoes, een 16e-eeuwse Portugese dichter, die vanwege zijn verboden liefde voor de toekomstige bruid van de troonopvolger verbannen wordt naar China. In het andere verhaal staat een 20e-eeuwse marconist centraal, wiens levensgeschiedenis op een aantal punten een geheimzinnige gelijkenis toont met die van Camoes.