In Het vertrek van de mier besluit de mier op een dag van huis weg te gaan. De achterblijvende dieren peinzen over wat verdwijnen is. Ze hebben heimwee naar de tijd toen iedereen nog bij elkaar was. Allemaal gaan ze anders met het vertrek van de mier om. De een wordt treurig, de ander zet ’t op een eten, een derde raakt in paniek. Maar één ding staat vast: ze missen de mier ontzettend. Ook de mier laat van zich horen. Hij is ver van huis en ook hij mist de eekhoorn, de olifant en alle andere dieren. In zijn aantekeningen doet hij poëtisch verslag van zijn heimwee. Deze aantekeningen worden ingeleid door klarinet waarbij het ritme van iedere eerste zin een duidelijke rol speelt. Uiteindelijk smelten alle intermezzi samen tot een lange melodie van heimwee.