De naam Staatsliedenbuurt roept beelden op van krakers, rommeligheid en weerbaarheid zoals het was in de jaren tachtig. De Staats was een begrip en synoniem voor een no-go-area.

Maar steeds vaker hoor je mensen spreken over Westerpark als een hippe wijk met een historische bebouwing en een gezellig straatbeeld. Dat wonder heeft zich niet alleen voltrokken doordat de stad populairder wordt en het stadsdeel een centraal park gekregen heeft, maar ook door ferme ingrepen in het stadsdeel zelf. Niet door grootschalige maar door beperkte sloop, er werd veel gerenoveerd en schoongemaakt, met meer groen en speelgelegenheid. Het gemengde karakter werd behouden, met een prettige sociale mix, waarin niemand wordt buitengesloten en de sociale cohesie versterkt is.

Dit is alleen mogelijk geweest door de juiste chemie tussen actieve en kritische bewoners, een innoverende lokale open overheid en investerende corporaties.

Door het reinigen van de gevels, de verlichting van de winkelruiten en extra lantaarns is letterlijk en figuurlijk het licht in de Staatsliedenbuurt aangegaan, resulterend in het levendige hart van Westerpark.

Stefan Metaal en Ineke Teijmant zijn stadssociologen bij de afdeling Sociologie & Antropologie van de Universiteit van Amsterdam, en hebben een ruime ervaring met kwalitatief onderzoek in stadswijken.