Hoe raken jongeren verzeild in een criminele jeugdgroep en waardoor stopteen deel op een gegeven moment met delicten plegen? Ongeveer 15 jaargeleden is gestart met het systematisch in kaart brengen van problematischejeugdgroepen. In 2011 is de aanpak van de zwaarste groepen, de 'criminelejeugdgroepen', tot prioriteit gemaakt. Er werden in die tijd 89 criminelejeugdgroepen geteld met de shortlistmethodiek. Bij de aanpak van deze groepenwerkten justitie, politie en gemeente zo veel mogelijk samen. Een evaluatieliet vervolgens verminderde overlast in wijken zien en een afname van degetelde groepen. Toch bleek ook hoe hardnekkig en lastig aan te pakken decriminaliteit door deze groepen is.Als vervolg op die evaluatie is voor dit onderzoek gezocht naar dertien jongensuit criminele jeugdgroepen die zijn gestopt met het plegen van delicten.Jongens die de andere kant van de streep hebben gekozen, na vaak jaren langcrimineel actief te zijn geweest. In de criminologische literatuur zijn verschillendeverklaringen te vinden voor deze lastige stap, die ook wel 'desistance'wordt genoemd. Wij hebben de jongens zelf gevraagd om te vertellen hoehun proces van een criminele en vaak gewelddadige leefstijl naar een delictvrijbestaan is verlopen. De verhalen zijn per thema op een rij gezet, wat een diversbeeld oplevert van factoren die eraan bijdragen dat een lid van een criminelejeugdgroep de stap zet naar de andere kant van de lijn. Door hierbij de eigenwoorden van de jongeren te gebruiken in de vorm van veel en uitgebreidecitaten, krijgt de lezer een unieke inkijk in de wereld van desistance from crime.De reeks Politiekunde is een uitgave van het OnderzoeksprogrammaPolitie & Wetenschap. Publicaties in de reeks Politiekunde betreffen in hetalgemeen concrete handleidingen, modellen, instrumenten of werkwijzendie direct bruikbaar zijn voor de politiepraktijk. Meer informatie vindt uop www.politieenwetenschap.nl.