Dit boek bevat de persoonlijke memoires van tropenarts Sjouke Bakker. Hij schrijft over zijn jeugd- en studiejaren waarbij de Tweede Wereldoorlog en zijn studietijd een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn verdere ontwikkeling. In 1964 was hij waarnemend arts op St. Eustatius. Het was de eerste keer in de tropen, in een andere cultuur. Het beviel hem daar erg goed en hij is er uiteindelijk voorgoed naar teruggekeerd.
Het grootste deel van dit boek gaat over zijn belevenissen in Afrika. Met name de drie jaar in het zwaar door oorlog en honger geteisterde Biafra (1967-1970) maken een diepe indruk. In 1970 deed hij mee aan twee missies voor het Internationale Rode Kruis in de Amazonas, Brazilië en Jordanië/Libanon. Van 1971 tot 1982 had Bakker de leiding van een missiehospitaal in Eket, Nigeria. Voor Bakker waren dat zijn beste jaren, waarin hij het heel erg naar zijn zin heeft gehad. Vanaf 1983 woonde hij weer op St. Eustatius en in dit boek vertelt hij over zijn ervaringen als arts op dit rustige eiland.
Ibia van Eket is plezierig geschreven, in een onderhoudende stijl. De verhalen zijn uitermate interessant onm te lezen en brengen een tijdperk en een oorlog waar velen niets (meer) van af weten van binnen uit in beeld.