Mats was nog altijd haar grote liefde. Ook al heeft hij haar vijftien jaar geleden op brute wijze gedumpt, ze is nog steeds niet helemaal over hem heen. Met hem wilde ze oud worden. Een gezin stichten. Maar Mats liet zich door niemand strikken. Ook niet door Sarah. Ook niet na wat ze samen hebben meegemaakt. Sindsdien fladdert Sarah schijnbaar onverschillig door het leven. Vaste relaties zijn niet langer aan haar besteed. Sarah dacht dat ze de man van haar dromen nooit meer zou zien. Hij had haar op duidelijke wijze te verstaan gegeven dat de liefde over was. Hij had zelfs al een ander. Toch staat Mats nu onverwacht voor haar deur. Sarah is volledig overrompeld en laat hem binnen. Wat wil hij van haar? Hij ziet er ouder uit maar verder is hij niets veranderd. Zijn aanwezigheid verwart haar. Mats windt er geen doekjes om en vertelt haar vrijwel direct waar het op staat. Ze moeten terug naar Zwitserland. Terug naar de plek waar hun leven achttien jaar geleden ingrijpend veranderde. Terug naar de plek waar ze nooit meer voet wilden zetten. Sarah begrijpt het niet. Waarom wil Mats terug naar de Dent Blanche, de ijzige berg waaraan ze allesbehalve warme gevoelens koesteren? Mats komt gestrest over. Hij vertelt haar dat het gletsjerijs van de berg door een hittegolf in razendsnel tempo smelt. De berg geeft al zijn geheimen bloot, ook het geheim van Sarah en Mats. Ze moeten terug om het bewijsmateriaal te vernietigen dat onherroepelijk uit het ijs tevoorschijn zal komen. Ze moeten het vinden voor de speciaal ingezette zoekploegen dat zullen doen. Onderweg naar de berg denkt Sarah met weemoed terug aan de mooiste tijd van haar leven. De wandeltocht op de Dent Blanche zou hun liefde alleen maar versterken. Dat het een zware tocht was en ze het soms nauwelijks volhield, maakte Sarah niets uit. Ze was bereid Mats naar het einde van de wereld te volgen. Toch verdween de verliefde glimlach steeds vaker van haar gezicht. Waarom was Mats toch zo ongeduldig en soms zelfs bot tegen haar? Hij leek zich regelmatig aan haar te ergeren. Maar ach, op de momenten dat Mats lief naar haar keek, voelde ze hoe een warme gloed haar lijf vulde en de winterse kou op de berg verdreef. Hij hield van haar, ze wist het zeker. Samen gingen ze een geweldige toekomst tegemoet. Toch ging het mis. Mats verliet haar drie jaar na hun onvergetelijke uitje. Hun onverwachte samenzijn na vijftien jaar heeft enkel een praktische reden. Ze hebben elkaar nodig. Alleen samen zullen ze het bewijsmateriaal kunnen bemachtigen. Mats gedraagt zich botter dan ooit en Sarah weet zich geen raad met haar gevoelens. Op de berg is de zoektocht naar de "schatten" die de smeltende gletsjer prijsgeeft al in volle gang. Zullen Mats en Sarah op tijd zijn of zal hun gruwelijk geheim aan het licht komen? De Vlaamse auteur Koen D'haene (1964) schreef eerder al zes kinderboeken en de theatertekst Mensen in uniform. Ook verschenen er twee biografieën van zijn hand. IJs is zijn eerste misdaadroman voor volwassenen. Het verhaal is origineel en kent meerdere verrassende verhaalwendingen. De nieuwsgierigheid wordt continue geprikkeld. Hoofdpersoon Sarah is een onzeker type. Ze heeft zich volledig door Mats in laten pakken en ook na zijn terugkeer doet ze braaf wat hij haar opdraagt. Zal ze ooit inzien dat hij een vreselijke hork is? Als lezer ergerde ik me soms aan Sarahs passiviteit. Van mij mocht ze Mats weleens goed de waarheid vertellen. Of de ontwikkelingen in dit verhaal in het echte leven ook mogelijk zijn? Daar moet je als lezer maar niet al te diep over nadenken. Dit prettig geschreven verhaal is om van te genieten en om bij te ontspannen, niet om volledig te analyseren. Wie het verhaal te serieus neemt, zal her en der wat fronsen. IJs vormt verkwikkend leesvoer voor de warme zomerdagen die komen gaan. De schrijver heeft bovendien voor een sterk einde gekozen. Wat mij betreft mag Koen D'haene alvast aan misdaadroman nummer twee beginnen.