Lebuïn D’Haese is een beeldhouwer, tekenaar, schilder, en een schrijver. Een pentekenaar ook en recent, door corona, een potloodtekenaar die in Beauvoorde, artist in residence was in 2020. Drie weken quarantaine zou je kunnen zeggen. Tijd om het naakte potlood te herontdekken, om er daarna, eerst voorzichtig, wat kleur in te jagen. Dan de pen erbij gehaald, en combinaties uitproberen van tekst en tekening. Dat was de voorbereiding van deze bundel.

 Al schrijvend, tekenend naar de uitgever gestapt en verder schavend en beitelend met woorden een inspirerende samenwerking opgezet. Vertrekkend vanuit teksten en lijnen anders naar het verleden kijken, jeugd en herinneringen met oudere ogen inkleuren, tegelijk militant zijn, ‘oproepen tot’, blijven geloven in de maakbaarheid van die andere wereld, ouder worden, de spiegel consulterend, in het schaarse haar krabben om anekdotisch, emblematisch het land te tonen, de verloren dromen, het mysterie van het hier-zijn, de hobbelige ontmoeting met het leven en vaststellen dat aforismen groeien tot gedichten, en gedichten uitmonden in proza.