Deze studie gaat over de dagelijkse werking van de arbeidsmarkt voor mijnwerkers in Belgisch-Limburg. In zijn onderzoek is Delbroek uitgegaan van het idee van 'de arbeidsmarkt als arena', met daarin een centrale rol voor machts- en afhankelijkheidsrelaties. Die waren in het Kempisch mijnbekken overduidelijk in het voordeel van de mijndirecties. Het arbeidsmarktbeleid van de mijndirecties werd gekenmerkt door een paternalistische en autoritaire visie op de arbeidsverhoudingen. Toch waren er grenzen aan hun machtspositie. Deze werden in de eerste plaats bepaald door de regulering van de arbeidsverhoudingen door de overheid. Maar de grootste hinderpaal voor de mijnmaatschappijen vormde de aard van het mijnwerkersberoep zelf. De schaarste aan arbeidskrachten leidde tot scherpe concurrentie op de arbeidsmarkt tussen de werkgevers onderling, zowel binnen Limburg als daarbuiten. Dat bood mijnwerkers de mogelijkheid om hun eigen positie te verbeteren.