Door het overlijden van haar man verloor Johanna niet alleen haar liefde, maar ook haar allerliefste fietsmaatje. Omdat ze hun lange trektochten op de fiets zo miste, trapte ze in haar vakantie met volgepakte fiets naar Italië, alleen. Die fietstocht heeft tot dit bijzondere werk geleid. Het is een reisverslag waarin fietsliefhebbers nieuwe tochten kunnen ontdekken en een persoonlijk dagboek waarin ze rouwt en geniet. De verschillende ontmoetingen laten de mooie kant van het reizen zien, namelijk hoe behulpzaam en gastvrij mensen kunnen zijn. Het meest ontroerende moment is als ze Alex’s as uitstrooit. Dit alles beschrijft ze op een laagdrempelige manier, maar met genoeg details om de tocht voor je te kunnen zien. Johanna doneert de opbrengst van dit boekje aan het kankerfonds.