In 1849, van mei tot en met augustus, maakte Hans Christian Andersen een reis door Zweden. Om inspiratie op te doen, om even weg te zijn en om te schrijven, vooral om te schrijven. Want dat deed hij altijd en overal, zo ook tijdens en over zijn reis door Zweden. Geen reisbeschrijving, daar zijn de toeristenfolders voor, maar zijn gevoelens, zijn gedachten, zijn indrukken over en van het landschap, de mensen, de geschiedenis beschrijft hij. In Zweden bevat een viertal sprookjes zoals alleen Andersen ze kon schrijven. Hij beschrijft zijn visie op de relatie tussen geloof en wetenschap en zijn visie op de rol van poëzie in een door techniek en wetenschap veranderende samenleving. Als een goed reiziger heeft hij zich verdiept in de geschiedenis van het bezochte land en ook daarover weet hij te schrijven.Maar bovenal is Andersen een subliem waarnemer en weet hij zijn waarnemingen en zijn gevoelens, zijn stemmingen onder woorden te brengen.Hans Christian Andersen maakte van mei tot en met augustus 1849 een reis door Zweden. De reis diende als basis voor deze bundel verhalen, maar het boek is meer dan de beschrijving van een reis. Andersen beschrijft zijn indrukken, zijn stemmingen, filosofeert over de rol van de wetenschap en van de poëzie in een veranderende wereld. En hanteert daarbij de vertelstijl uit zijn korte verhalen/sprookjes die hem wereldberoemd hebben gemaakt.Hij heeft zich verdiept in de Zweedse geschiedenis en bezoekt markante plekken zoals het Vadstena klooster van de heilige Birgitta en het Vadstena Slot van de Zweedse koningen, waar alles is vervallen. Het slot wordt gebruikt als gesticht. Hij bezoekt Dalarna in Midden-Zweden tijdens het midzomernachtfeest en beschrijft de kleurrijke uitdossing en de vrolijkheid van de mensenmassa. Hij bezoekt Stockholm en Uppsala, de kopermijnen in Falun waar hij de kompels ziet afdalen in de mijnschachten. Hij bezoekt het Säterdal in de stromende regen, waar hij ’s nachts uit bed wordt getrommeld, omdat er brand is uitgebroken in de herberg waar hij overnacht. Het is een reis per stoomschip van Götenborg naar Stockholm en per koets verder naar het noorden, over wegen die ontstaan op het moment dat ze worden bereden.Andersen heeft veel werk verricht aan het samenstellen van deze bundel verhalen. De verhalen zijn niet chronologisch. Het verhaal over zijn bezoek aan de sluizen van Trollhättan bevatten gebeurtenissen van het begin en het eind van de reis. Hij heeft in het boek zijn indrukken en ideeën die ontstonden tijdens de reis weergegeven en vorm gegeven, zijn beelden, beelden tot in het oneindige. Hij reist weliswaar in Zweden, maar even goed en misschien nog meer in zichzelf.