Hebben overheden internationaalrechtelijk de ruimte om cannabisteelt en -handel ten behoeve van recreatief cannabisgebruik gereguleerd toe te staan? Bezien vanuit de VN-drugsverdragen moet de vraag negatief worden beantwoord. In dit boek wordt deze vraag echter vanuit een ander perspectief onderzocht, namelijk het perspectief van de mensenrechten. Meer in het bijzonder gaat het er dan om of positieve mensenrechtenverplichtingen van staten tot bescherming van de individuele en volksgezondheid, van de veiligheid van burgers en tegen criminaliteit, staten kunnen dwingen tot het gereguleerd toestaan van cannabisteelt en -handel wanneer zodanige regulering deze belangen beter beschermt dan een prohibitief drugsbeleid conform de drugsverdragen. Voor zover dit het geval is rijst de vraag of staten dan prioriteit aan hun positieve mensenrechtenverplichtingen kunnen geven boven hun verplichtingen uit de drugsverdragen. Wij concluderen dat het antwoord op beide vragen, onder strikte voorwaarden, positief is. Dit boek is de eerste, diepgaande, studie naar regulering van cannabis en positieve mensenrechtenverplichtingen. De studie is interessant niet alleen voor de rechtswetenschap op het gebied van het internationaal recht en mensenrechten, maar zal ook van toegevoegde waarde zijn voor de rechtspraktijk en met name voor beleidmakers.