Over de intellectuele nalatenschap en betekenis van Jacques van Doorn voor de ontwikkeling van het vak.

Op 14 mei 2008 overleed Jacques van Doorn, de centrale figuur binnen de naoorlogse Nederlandse sociologie. In dit boek buigen vakgenoten zich over zijn intellectuele nalatenschap en zijn betekenis voor de ontwikkeling van het vak. Cor Lammers en Joop Ellemers, beiden generatiegenoten die nauw met Van Doorn hebben samengewerkt, gaan in op zijn rol in de naoorlogse Nederlandse sociologie. Wout Ultee en Leonard Blussé behandelen de veranderende verhouding tussen sociologie en geschiedenis in zijn werk. Als terreinen waarop Van Doorn bij uitstek zijn sporen heeft verdiend, komen beleidssociologie (Romke van der Veen), publieke sociologie (Dick Pels) en militaire sociologie (René Moelker, Cas Vroom en Jan van der Meulen) aan de orde. Het boek sluit af met de vraag wat er na een halve eeuw is terechtgekomen van de destijds door Van Doorn met verve bepleite ‘moderne sociologie’ (Dick Houtman) en een slotbeschouwing waarin de redacteuren de balans opmaken.

Jacques van Hoof is voorzitter van de Nederlandse Sociologische Vereniging en emeritus hoogleraar Sociologie aan de Universiteit Leiden en Arbeidsmanagement en Omgeving aan de Radboud Universiteit Nijmegen.