Deze publicatie gaat over tien jaar JeugdzorgPlus: 2008-2017. Over jongeren met zeer complexe gedragsproblemen die zich aan hulp onttrekken of daaraan onttrokken worden. En over de manier waarop zij het beste geholpen kunnen worden. De jongeren om wie het gaat, zijn vaak geen 'lieverdjes'; ze worstelen met veel negatieve invloeden uit hun omgeving. Daarom kunnen vrijheidsbeperkende maatregelen nodig zijn als onderdeel van de behandeling, maar alleen als er gevaar is en er geen alternatieven zijn.JeugdzorgPlus staat niet op zichzelf. Effectieve zorg gaat namelijk niet alleen over residentiële behandeling, maar ook over de periode daarvoor en daarna. Besluiten over deze jongeren en over JeugdzorgPlus mogen niet lichtzinnig worden genomen. Hulp aan hen is topsport. Kennis over deze jongeren is daarom belangrijk voor iedereen die met hen te maken heeft: van jeugd-/wijkteams, jeugdbeschermers en pedagogisch medewerkers tot studenten, gemeentelijk beslissers en kinderrechters.Vanuit persoonlijke betrokkenheid en ervaring met deze jongeren is de oproep van de auteurs: deel kennis met elkaar en maak er samen meer van.Over de auteursDe auteurs zijn allen betrokken bij JeugdzorgPlus.