Zorgen over 'de jeugd van tegenwoordig' zijn er altijd al geweest.
Is de huidige jeugd zoveel problematischer of ongelukkiger dan die in eerdere generaties? Zeker is dat
we de aandacht en zorg voor de jongeren anders aanpakken dan vroeger. Trad men hen voorheen
vooral tegemoet met de vaste normen en waarden van dat tijdsgewricht,in de huidige Nederlandse
samenleving is hiervoor een omvangrijk legioen van gespecialiseerde deskundigen gemobiliseerd,
bestaande uit psychiaters, psychologen, pedagogen, criminologen en sociologen.
Beleidsmakers, wetenschappers en professionals bespreken regelmatig wat we met de jeugd aanmoeten.
De uitkomst van dit overleg heet jeugdbeleid.

Ontwikkelingspsycholoog Jo Hermanns wijdt in dit boek kritische beschouwingen aan het vigerende jeugdbeleid. Het lijkt alsof het jeugdbeleid vooral een negatieve insteek heeft.
Het gaat kennelijk om probleemjeugd, om het voorkomen van problemen en om het ondersteunen van opvoeders met problemen. De preventiegedachte is dan ook dominant in het beleid.
Daarnaast duiken echter andere thema's op. Men gaat de jeugd meer zien als een groep van medeburgers, die evenveel recht hebben op een hoge kwaliteit van leven als andere burgers.
Er komt meer aandacht voor de kwaliteit van het publieke domein, het uitgaansleven, de scholen vanuit het perspectief van de jeugd. Kinderen en jongeren moeten niet alleen object zijn van beleid, maar ook als coproducenten van beleid serieus genomen worden. Rechten van kinderen en jeugdparticipatie zijn nu sleutelwoorden.