De zaak van A. (13 jaar)
De ontwikkeling van A. verloopt zorgelijk, hij lijdt aan een ernstige vorm van Gilles de la Tourette. Een relatie tussen de ernstige mishandeling van A. in Kirgizië door moslimfundamentalisten en het optreden van deze stoornis lijkt zeer waarschijnlijk. A heeft motorische en vocale tics. Hiervoor wordt A. intensief, medicamenteus en gedragstherapeutisch behandeld. Spanning verergeren de uitingen van de stoornis. In Nederland staat A. veelvuldig aan spanningen bloot vanwege de onzekerheid over de verblijfsvergunning en de vele verhuizingen van het gezin binnen Nederland.
In Kirgizië ‘bestaat’ de ziekte van A. niet, waardoor adequate behandeling daar niet aanwezig is. De kans is groot dat A. in Kirgizië uiteindelijk in een gesloten inrichting belandt. Verschillende bepalingen uit het Verdrag voor de Rechten van het Kind (art. 2, 3, 6, 24, 28, 31, 26, 27, 37, 39) en daarmee samenhangend de belangen van A. dreigen te worden geschonden als A. teruggestuurd wordt.

Op deze zaak is door de Vreemdelingenrechtbank inmiddels negatief beslist. A. moet met zijn ouders terugkeren naar Kirgizië. In de besluitvorming heeft de rechter de belangen van A. niet meegewogen.

In Kinderen uit asielzoekersgezinnen en het recht op ontwikkeling geven de auteurs aan hoe in het Vreemdelingenrecht vanuit een juridisch en ontwikkelingspedagogisch perspectief rekening dient te worden gehouden met de rechten en belangen van kinderen zoals A.