Magda Pórtelky is vijftig en kijkt terug op een veelbewogen leven. Ze is van adel, maar de familie is verarmd. Van haar grootmoeder en moeder moest ze trouwen en kinderen krijgen. Dat deed ze twee keer – twee keer ongelukkig – en ze kreeg vier kinderen. Ze probeerde te voldoen aan de eisen van haar milieu en wilde de reputatie en de eer van de familie hooghouden.
Maar dat streven was tot mislukken gedoemd. Het ontbrak haar aan middelen om de adellijke stijl van leven voort te zetten. Tegelijkertijd wilde ze vrij en onafhankelijk zijn. Verliefd kunnen zijn zonder gevolgen en genieten van de geur van frambozen zonder aan geldzorgen te hoeven denken. De tegenstellingen in haar leven heeft ze niet kunnen overwinnen, maar ze is vastbesloten haar dochters niet hetzelfde lot te laten ondergaan.
'Kleuren en jaren' is de eerste grote herinneringsroman in de Hongaarse literatuur geschreven door een vrouw. Met schitterende sfeerbeschrijvingen en rake psychologische typeringen verhaalt Kaffka over het levenslot van een vrouw op de grens tussen twee tijdperken. Het boek verscheen voor het eerst in 1912 en heeft zich sindsdien een blijvende plaats in de Hongaarse literatuur verworven.