Kolletje en Dirk zitten op de stoep met krijt te tekenen. ‘Wat is dat voor een ding?’ vraagt Kolletje. ‘Een pannenkoek,’ zegt Dirk. ‘Mijn papa kan de lekkerste pannenkoeken bakken van de hele wereld.’ Kolletje schudt haar hoofd. Ze tekent een bruin rondje op de tegels. ‘Wat is dat?’ vraagt Dirk. ‘Een pannenkoek met stroop, van mijn papa. De lekkerste van… van overal.’ Dirk lacht hard. ‘Dat kan niet. Mijn vader bakt veel beter.’ ‘We gaan het vragen,’ zegt Kolletje. Ze rent naar binnen en Dirk rent erachteraan. ‘Papa, papa? Wie bakt de lekkerste pannenkoeken?’ Papa laat de krant zakken. ‘Wat bedoel je, Kol?’ ‘Jij bakt toch de lekkerste pannenkoeken?’ ‘Als jij dat zegt, zal het wel zo zijn,’ zegt hij. ‘Nee, papa van Kolletje,’ zegt Dirk eigenwijs. ‘Mijn papa bakt de lekkerste.’ Kolletje vindt dat haar papa de beste pannenboeken bakt, maar Dirk weet zeker dat zijn vader nog net iets beter pannenkoeken kan bakken. Ze komen er niet uit. Er zit maar één ding op: een heel groot pannenkoekenfeest op straat organisere ,zodat de hele buurt kan proeven. Patrick Poeptoeter zegt dat hij meer pannenkoeken op kan dan Kolletje. Maar dan fluistert Kolletje haar toverspreuk Katherina Orselia Laetitia…