In het Europees jaar van de armoedebestrijding zit Tineke Nussbaum niet bij de pakken neer!‘Hypes en kijkcijfers domineren het nieuws en daarmee de politiek. Met oneliners en kortetermijnoplossingen proberen politici te scoren bij de kiezer. En de kiezer, gepaaid met loze beloften, bepaalt de nieuwe lichting bestuurders. Van de stad. Van de provincie. Van het land. Zo wordt het lot bezegeld van allerlei zwakkere groepen in de samenleving die het moeten ontgelden bij een verrechtsing en steeds oppervlakkiger wordende politiek.Terwijl ik de was zit op te vouwen voor de televisie, afgestemd op Pauw en Witteman, vraag ik me af wanneer er weer eens een Grote Man of een Grote Vrouw opstaat met een brede visie op mensen, op de samenleving, op de toekomst. Iemand met hart voor de zaak, die geen verdeeldheid zaait, maar weer een eenheid van dit versnipperde land maakt. Die bruggen slaat tussen verschillende culturen, tussen mannen en vrouwen, tussen de verschillende klassen. Wie gaat de uitdaging aan? Wie durft de burgers in dit land te zeggen dat politiek geen bingo of rad van fortuin is? Dat angst een slechte raadgever is? Misschien staat er binnenkort wel ergens een nieuwe Rosa Luxemburg op. Je moet altijd hoop houden. Ik hoop dat mijn korte verhalen een eye-opener zijn voor wie denkt dat we nog in een verzorgingsstaat leven.’