Voorwoord • Hans BorstlapVoorwoord • Marjolein ten HoonteInleiding1. HET INDUSTRIEEL VERZORGDE TIJDPERK1.1 Van zesendertigurige shift naar zesendertigurige werkweek1.2 De industriële organisatie van werk1.3 Lifetime employment in de company town1.4 De uitvinding van de flexibele schil1.5 Het ideaal en de realiteit van uitzendwerk1.6 Toen stilzitten ging lonen1.7 Een leven lang ontwikkelen?1.8 De vierde industriële revolutie1.9 Conclusie: system first versus human first2. EEN NIEUWE SOCIALE KWESTIE?2.1 De haves en have nots2.2 Georganiseerde onverschilligheid2.3 De patstelling2.4 De rationaliteitsparadox2.5 Voorbij het vast-flex denken2.6 In wat voor land willen wij werken? 2.7 Zijn er werkelijk te weinig mensen? 2.8 De afstand van de arbeidsmarkt tot mensen 2.9 Het einde van de droombaan? 2.10 Alive at work2.11 Conclusie: een nieuwe sociale kwestie?3. EEN REIS OP DE ARBEIDSMARKT3.1 Stappen zetten, stippen zetten3.2 Een honderdjarig leven3.3 De waanzinnige veertiende eeuw3.4 De middeleeuwse platformeconomie3.5 Platformisering van de arbeidsmarkt 3.6 Moonlighten en hosselen 3.7 Platformprotest, platformbonden: de toekomst van de vakbonden3.8 De interne 'van werk naar werk'- marktplaats3.9 Van piloot naar witwasbestrijder3.10 Work as a service3.11 Een investeringsprogramma op mensen3.12 De 'wijk' als werkgever?3.13 Bestaanszekerheid als best mogelijke maatschappelijke investering3.14 De illusie van zelfredzaamheid3.15 Conclusie: een reis op de arbeidsmarkt4. WEL WERK, GEEN BAAN4.1 De ontslagvrije samenleving4.2 Zijn we klaar voor de reis? 4.3 Van het wonder van Wassenaar naar een complex ecosysteem4.4 Tijd voor een privaat-publieke alliantie4.5 Conclusie: groei van mensen NawoordDankwoordEindnotenHet is de hoogste tijd om het te hebben over hoe we werk organiseren in Nederland, want de problemen stapelen zich op:

• Er is een ongekende krapte op de arbeidsmarkt, terwijl een grote groep mensen thuiszit zonder werk.
• Een paar honderdduizend mensen werken wel, maar leven toch in armoede.
• Om productief te blijven, zouden we ons continu moeten laten bij- en omscholen, toch doen we het niet genoeg.

Arbeidsmarktdeskundige Marjolein ten Hoonte laat zien hoe ons denken over werk en de arbeidsmarkt oplossingen in de weg staat: we benaderen werk alsof het een grote fabriek is, terwijl het een levend ecosysteem is. Met een wirwar aan contractvormen, complexe cao’s en functieprofielen hebben we sociale zekerheid ingekaderd. Terwijl het ervaren van zekerheid cruciaal is voor mensen om productief en gelukkig aan het werk te blijven. Wat als we werk en sociale zekerheid ‘uitpakken’ en teruggeven aan het individu?

Marjolein ten Hoonte is directeur Arbeidsmarkt en Sociale Impact bij Randstad Groep Nederland. Ze analyseert trends op de arbeidsmarkt en stimuleert werknemers, werkgevers, bestuurders en overheden om samen aan oplossingen te werken voor de arbeidsmarkt. Ze is actief in verschillende bestuursfuncties en een veelgevraagd spreker.

'De opbrengsten van dit boek worden geschonken aan Stichting Lezen en Schrijven.'